جراحی چشم...

روزنوشتها لبریز قلم من است و همینطور نوشتههایی که در موضوع موسیقی مینویسم.***همیشه دعا کن چشمایی داشته باشی که بهترین هارو ببینه. قلبی که بدی ها رو ببخشه.ذهنی که بدی رو فراموش کنه و روحی که هیچوقت اعتقادشو از دست نده. ...

اسفند ماه سال پیش پای تماشای فیلم " فروشنده " نشستم. یکبار آن را دیدم و به نظرم خوب آمد. از آن پس هرکسی که از من پرسید فروشنده را دیدی و چطور بود (؟) با خرسندی پاسخ دادم که " بله "! امروز نقد فراستی را در مورد این فیلم تماشا کردم و متن پنجهزار کلمه...

راه هنرمند - بازیابی خلاقیت نویسنده: جولیا کامرون مترجم: گیتی خوشدل چند دقیقهای است که در حال مطالعه این کتاب هستم و ده صفحه اش را خواندم. این کتاب فوق العاده است. و همین باعث شد که بیام به وبلاگم و معرفیش کنم. نام مترجم هم که حتما براتون آشناست. بعد از اتمام مطالعه کتاب، پستی با توضیحاتی بیشتر ...

جدا باید یه فکر اساسی در مورد وضعیت یکنواختم بکنم. از خودم و این حالم خسته شدم. واقعا نیاز دارم برم دنبال کاری که دوست دارم. دلم میخواد از اون اداره لعنتی بیام بیرون. از جایی که آدمهاش نسبت به یکدیگر بدبین هستند و همهوهمهاش باندبازیه حالم رو بد میکنه. فکرم درگیره، بدجور. اول از همه باید این تن...

تنهایی فقط در نبود یار معنا نمی شود. تنهایی در صندلی خالی مقابل هم نیست. تنهایی یعنی نفس می کشی اما نفست گرم زندگی نمی شود؛ یعنی اینکه دلت دیگر آن دل سابق نمی شود. دلت گرم کسی نمی شود و هیچ شوقی برای انتظار یا جستن یاری نیست. تنهایی یعنی هم می خواهی به آن پایان دهی ولی دلت خسته ی راه بی سرانجام عشق گذشته است. اینکه نمی دانی دل بی قرارت از وجودت چه می خواهد، احساس یاس و تنهایی، تاب و توانت را می گیرد. این خودش بدترین نوع تنهاییست....

غیرممکن است که به یک آدم احمق بفهمانی که کارها و رفتارهایش غیرمنطقی و احمقانه است. و اگر هم محترمانه هم با وی صحبت کنی سریع میگوید: پس فقط تو میفهمی. و دیگران نفهمند....و یا گلهمند میشود که: تو دیگران را از بالا نگاه میکنی و گویی خودت به خودت غره (مغرور) شدهای...در این زمان من دیگر حرفی نمیزنم و چارهای نمیبینم که لب فرو ببندم و سکوت کنم. و از طرفی مواظب احوال شخصیت خودم باشم، چون احتمال خطر برای خودم وجود دارد که در چاه غرور گرفتار شوم. اما خوشبختانه به مرحلهای رسیدهام که این خطر را از خود دور کنم. ولی به هرحال باید لب فرو ببندم و چیزی نگویم چون متهم میشوم که مگر چه کسی هستم و یا اینکه دیگران را از بالا میبینم و یا اینکه آدم خیلی گیری هستم و غیرقابل تحمل.دیگر مهم نیست چون میدانم چه کسی هستم ...

چرا خوابم نمی بره؟! منتظر اتفاق خاصی برای فردا نیستم که علت این اشتیاق و بی خوابی باشه! پس چرا؟ واقعا عجیبه؟ نکنه واقعا قراره فردا سورپرایز بشم و یه انفاق خوشایند منتظر منه؟! ...