حقیقت انسان

انسان معمولا خالی و تهی است. دلیل بدبختی او همین است. انسان میخواهد پر شود. از اینرو پیوسته خود را از غذا، از سکس، از الکل، از پول، از اشیا و از تمام ابزار و ادواتی که فنآوری در اختیار او قرار داده انباشته میسازد اما فضای درونیاش همچنان مثل گذشته خالی است. در حقیقت، انسان وقتی با انواع گوناگون چیزهای دور و برش روبرو میشود احساس خلا بیشتری میکند، زیرا در نقطهی مقابل، درون او کاملا خالی به نظر میرسد.
جستوجوی پول، قدرت و جاه و مقام اساسا برای پر کردن این فضای خالی درون است. اما این راه نادرست است. این راه پر شدن نیست. راه پر شدن، راه عشق، عبادت و جذابیت است. راه پر شدن تنها یکی است. خدا را در برگرفتن. در اختیار خدا و تمام شکوه و عظمتش قرار داشتن.
به هستی عشق بورز تا پرشوی. بیهیچ قید و شرطی عشق بورز تا سرشار شوی. آنگاه که سرشار شوی، به خانه میرسی. شکوفا میشوی و خرسند.